Vervlogen

Als de dagen vervliegen.
En alle hoop langzaam
voorbij sluimert.
Als elke dag opnieuw de morgen
zich aankondigt.
Alleen en zonder een groet.

Eens, ja vandaag al.
Het moment gekomen.
Te beseffen, het besef te kennen.
Te weten, de onwil het te erkennen.
Dat nooit meer als vandaag.
Nooit meer als eerder.
Het zal zijn als ooit tevoren.

De nachten doden zich jong.
De schoonheid ervan vervaagt.
En bedriegelijk zijn de miduren.
De leegte die naast mij wakkert.
Om te beloven,
de triestige en stille realiteit.

Morgen is vervlogen.
De kans erop gelogen.
Zacht en onherroepelijk,
gedoog ik het geschreeuw en gejammer.

Mijn diepe wens.
Gezonken als een illusie.
Hard en tevens teder.
Een onmogelijke combinatie.
Verscheurend en verradelijk.
Als addergebroed uit
een eeuwenoud boek.

Tien dagen om dit
alles te ontcijferen.
En dan voor altijd gezwijg.

Zeer slechtSlechtRuim onvoldoendeOnvoldoendeTwijfelachtigVoldoendeRuim voldoendeGoedZeer goedUitstekend Beoordeling: 5,00 Stemmen: 2

Laat wat van je horen

*

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten