Uit het dal

Soms zit je in een dal en denkt,
het is zó ver naar boven.
Je denkt, ik kom er nooit meer uit .
Dat kan ik niet geloven.

Je doet een poging, klimt omhoog.
Je mist de overtuiging.
Dus val je met een boog.

Probeert het weer, maar je glijd uit.
Valt naar beneden op je snuit.

Je denkt nog… shit,
dit schiet niet op.
Hoe kom ik nu toch aan de top?

Eén poging nog.
Je springt omhoog.
Twee meter wel.
Maar met een boog.
Weet ik wel waar je land,
beneden op het zand.

Nu staan er boven aan de top,
mensen die om je geven.
Ze roepen je van alles toe,
ga toch weer leven.

Je krijgt weer hoop,
weer goede moed.
Je gaat omhoog.
Je moet.

Voortvarend klim je nu omhoog.
Je gaat de strijd weer aan.
Je wordt gesteund, dat voel je nu.
Het zal steeds beter gaan.

Je kijkt niet om.
Want dat leid af.
Je weet,
beneden ligt je graf.

Je klimt weer door.
Het is nog ver,
maar bovenop,
dan ben je er.

De stemmen komen dichterbij.
En ook hoor je de stem van mij.
Dat geeft je nog wat extra moed.
Het moet.

Inmiddels bijna boven.
Roep ik:
reik mij je hand.
En met een ferme ruk,
trek ik je
aan de kant.

Zo kom je dus weer boven.
En dát moet je geloven.

Geloof me maar.

Zeer slechtSlechtRuim onvoldoendeOnvoldoendeTwijfelachtigVoldoendeRuim voldoendeGoedZeer goedUitstekend Beoordeling: 3,00 Stemmen: 1

Laat wat van je horen

*

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten