Sonate voor twee lichamen

De witte lakens ruiken naar jasmijn,
twee lichamen vragen
naar elkaar, naar liefde.
Het raam staat open
voor de lichte bries
en de nacht die binnensluipt,
geruisloos en verwonderd.
Enkel nog het tumult
van het genot
van twee vurige lichamen
die samen het bed,
de duisternis
en zichzelf delen
tot de ochtend klaart.

Op de witte lakens
resten nu vochtige sporen
van twee gekoelde lichamen.

Zeer slechtSlechtRuim onvoldoendeOnvoldoendeTwijfelachtigVoldoendeRuim voldoendeGoedZeer goedUitstekend Beoordeling: 5,33 Stemmen: 3

Laat wat van je horen

*

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten