De Witte Zwaan

De wind speelde met haar haren,
Zachtjes wiegend op haar schouders.
Haar ogen kijken strak voor zich uit,
Verzonken in de diepte van de Wateren der Wijsheid.
Het witte kostuum danste om haar heen,
Versmolt met het licht.
Duisternis dwaalde rond op zoek naar angst,
Haar figuur was een lichtbaken in de duisternis vol kille haat.
De muziek begon,
Ze danste samen met het licht.
Haar handen waren gebogen,
Haar benen maakten sierlijke passen.
De muziek leidde haar tot wie ze was,
De Witte Zwaan.

Zeer slechtSlechtRuim onvoldoendeOnvoldoendeTwijfelachtigVoldoendeRuim voldoendeGoedZeer goedUitstekend (Nog geen stemmen)

Laat wat van je horen

*

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten