In de stilte van de avond

In de stilte van de avond vallen de stilste tranen

De nare gevoelens die zich door de stabiliteit een weg banen

Hoe eenzaam voelt het om alleen te zijn

Waar komt het in eens vandaan, die pijn

Zware negatieve gevoelens, niet weg te drukken

Kan niet meer zitten, staan of bukken

Hoe moet ik mezelf nou weer verplaatsen

Dat nare wegkaatsen…

Vader ontfermt U zich over mij?

Veegt U mijn tranen weg, maakt U mij weer blij?

In mijn eenzaamheid ben ik nooit alleen, u bent bij mij

Zeer slechtSlechtRuim onvoldoendeOnvoldoendeTwijfelachtigVoldoendeRuim voldoendeGoedZeer goedUitstekend Beoordeling: 8,00 Stemmen: 2

Laat wat van je horen

*

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten