Het gedicht Vrees niet

Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen


loop door de deur
nader tot je geliefde
in het dromen paradijs
maar schrik niet,
voel blijf

hoezeer je ook vreest
alleen te zijn
spreek slechts een woord
een woord van liefde
om voor altijd samen
te zijn.

Geplaatst door: Stan Rams

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 8 op 10 (6 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht