Het gedicht Schoten van verdriet

Overal zijn schoten,
schoten van verdriet.
Overal zijn kreten,
kreten van ik wil het niet.

Overal zijn soldaten,
soldaten vol van haat.
Overal is oorlog,
oorlog op de straat.

Overal zijn mensen,
maar ik voel me alleen.
Overal is kilte,
kilte om mij heen.

Overal zijn mensen,
maar niemand die mij ziet.
En daar zijn weer die schoten,
die schoten van verdriet.

Geplaatst door: Loïs Tahalele

Breng je stem uit

Waardering: 7 op 10 (18 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht