De mens, ook jij
Wandelt, staat en zit
Soms droevig, soms zo blij
De een gaat zelf, de ander bidt
Dan komt de wind van God
Hij blaast, het kaf verwaait
Zo nietig is de mens die spot
Hij oogst wat hij heeft gezaaid
Blijft over hij die op zijn tijd
Aan God en mens zijn vruchten geeft
Die buiten spotters kringen blijft
En met God voor altijd leeft
