Het gedicht Het woord gekooid

Liggend in je vormen
Jij in die van mij
Voorbij zijn de stormen
Genezen de wonden
Geslagen door het woord

Sprakeloos de monden
Woord en weerwoord uitgeput
Eindelijk van rede vrij
’t Woord gekooid, de zinnen los
Vreeën we de hoofden leeg

Hijgend, nu van daden
Tot we niet meer konden
Behalve alle bomen
Zien we weer het bos
Laat ’t woord maar komen.

Geplaatst door: George Knottnerus

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 9 op 10 (59 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht