Het gedicht Handen

Wat moet je zonder mij?.
''Geen streling krijgen'' maakt je ook niet blij.
Ik ben niets zonder de hulp van mijn vijf maatjes.
Die heel belangrijk zijn tijdens de erotische daadjes.
Geen plekje op je lichaam blijft ongemoeid.
Het Lichaam dat mij onverminderd boeit.
En ik ben ook niet alleen, wat scheelt.
Een tweede ''mij'', maar dan in spiegelbeeld.
Samen verzorgen we een prachtig samnespel.
Wat tintelingen geeft over je hele vel.

Ik streel langzaam over je lip.
Terwijl de andere ''mij'' zijn weg zoekt in je slip.
We laten je kreunen en hijgen.
En je temperatuur behoorlijk stijgen.
Nu ik bij je tepel ben gekomen.
Heb je je ogen dicht, alsof je ligt te dromen.
Mijn spiegelbeeld verlaat het gebied tussen je benen.
En zoekt zich een weg naar je tenen.
Nu bereik ik jouw gebied van genot.
Mijn wrijving over je liefdesplekje maakt je zot.
Nog even ... je schokt ... en komt klaar.
Een heerlijk samenspel dat we doen met elkaar.

Wat moet je als we er niet zijn.
Nooit een streling is ook niet fijn.

Geplaatst door: Edward van der Voort

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 6 op 10 (30 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht