Het gedicht Geboren om afscheid te nemen

De morgen stond achter de nevel..
De vogels ontwaakten
Een zachte wind fluisterde
Een nieuw leven JIJ....
Zo klein en zo hulpeloos
Zo volmaakt..
Ik noemde jou liefde
De maandagmorgen nam je leven
De vogels gingen slapen
De wind nam afscheid
Mijn tranen om jou
Geboren om afscheid te nemen

Geplaatst door: Ayla van der Heiden

Breng je stem uit

Waardering: 6 op 10 (55 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht