Het gedicht De put

Verzonken in een put
en kwam er niet meer uit.
Riep om hulp,
maar er kwam geen geluid.
Diep in het donker
op de bodem van die put.
Je moed opgegeven,
je tijd niet benut.
Een uitgestrekte hand
is bereid zijn hulp te geven.
Hij haalt je uit het donker
om het licht te beleven.
Want om bij het licht te komen
en er te blijven.
Moet je eerst het donker verdrijven.
Geef je moed niet op,
er is altijd hoop.
Zolang je maar in die moed geloofd.

Geplaatst door: Femke Dijkstra

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 7 op 10 (9 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht