Het gedicht De danseres

Als ik je zie dansen,
word ik gek van lust.
Gebiologeerd klimmen mijn ogen
langs je zalige, mokkakleurige benen omhoog.
Om daarna te verdwijnen
tussen de favoriete borsten
van De Schepper.
Als ik je zie dansen,
word jij de wereld
en zie ik alleen maar jou dansen.
Voor jou ben ik onzichtbaar
en anoniem in het gezichtsloze publiek.
Je kijkt,
tijdens je passionele uitvoering, naar een uniforme muur van open, kwijlende monden en hongerige ogen.
Je voelt niet mijn explosieve verlangen om in bed met jou de merengue te vertalen in liefdesspel.
Maar dan vraag je mij ten dans
en nadert mijn droom de realiteit.
Mijn lippen willen je mond beroeren, maar ik penetreer het respect van één centimer niet.
Door deze dans zal mijn hete verlangen nooit doven.
Altijd zal ik met je blijven dansen,
ook al dans je nu met andere mannen
en ook al is er minstens één die jouw heiligdom mag betreden met zijn keiharde, stoere mannelijkheid.
Voor altijd zal ik je zien dansen.
Mijn geestesoog raakt dat beeld nooit meer kwijt.
En omdat je middenin mijn onvervulde verlangen bent opgelost in het niets,
blijf je voor eeuwig perfect en beeldschoon.
Toen ik je zag dansen, werd ik geiler dan ooit.
Zo vol verlangen zal ik nooit meer zijn...

Geplaatst door: Roland Danckaert

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 6 op 10 (81 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht