Het gedicht Dat ben ik nu kwijt


Het is donker en koud om me heen
ik kijk recht voor me uit
richting onze herinneringen
maar ik voel me toch alleen

soms denk ik nog terug aan toen
die mooie goeie oude tijd
denkent aan jou aanwezigheid en warmte
maar dat ben ik nu kwijt

er zit een traan in mijn oog
ik knipper met mijn oog en het rolt over mijn wang
dat sterft voor het zich verder bewoog

nu sta ik hier helemaal alleen
ik denk aan die ene dag
dat ik jou voor het laats zag
en je daarna voorgoed verdween

een steen bij je graf
dat word je gegeven
zo mooi
net als jouw leven...

Geplaatst door: Esmee Biesterbos

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 8 op 10 (51 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht