Het gedicht Blote voeten

Met kerstmis komen we bij elkaar,
het voelt vrolijk, maar ook best wel raar.
We eten heerlijk, allerlei,
het maakt me licht en 'k voel me blij.
Dan gaan we lopen aan het strand,
met golvend water en veel zand.
Mijn schoenen zijn nu niet meer aan,
ik heb ze zojuist uit gedaan.
Het zand voelt heerlijk, super fijn!
Kon het maar elke dag zo zijn.
Nu moet ik weer naar ons huisje toen,
maar 't is niet erg, ik ben best moe....

Geplaatst door: Merel Renailati

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 4 op 10 (39 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht