Het gedicht Afgrond

Ze hing aan de afgrond
Ik deed niets
Ik keek en ik stond
Pakte mijn fiets

Liet haar hangen
Samen met haar rouw
Had haar moeten vangen
Iets moeten pakken, een touw

Heb verkeerd gehandeld
Mijn plek is ingenomen
Het leven gekanteld
Hoop het goed te laten komen

Niet uit te leggen
Wat een schuldgevoel het is
Had iets moeten zeggen
Mijn fiets laten liggen, kriss.

Oh god, ik heb zo’n spijt
Ik houd van je en weetje
Ik wil je echt niet kwijt.

Geplaatst door: Anouk van der Linden

Een gedicht zoeken

Breng je stem uit

Waardering: 9 op 10 (13 stemmen)

Geef een cijfer:
Mail dit gedicht